*~~~Pear~~~*

วันศุกร์ที่แล้วไปเที่ยวดอยปุย นั่งซ้อนรถอิ๋มไปขึ้นเขาไปประมาณยี่สิบกว่ากิโล  มีอัญกะนุ่นล่วงหน้าไปจองเตนท์ก่อนแล้ว  ระหว่างทางวิวดีมากๆ  แต่พอเลยพระตำหนักภูพิงค์ไปทางเริ่มคดเคี้ยว ยิ่งพอแยกตรงหมู่บ้านม้งแล้ว  ทางขรุขระแล้วก็ขึ้นเขาลงเขาตลอด ลุ้นไปกะอิ๋มตลอดทาง นั่งหัวเราะกันไปว่าป่านนี้อัญเข็นรถนุ่นขึ้นไปกี่ดอยก็ไม่รู้ 555 ส่วนคุณนายมีผู้บ่าวขี่รถให้สบายไป อิอิ ใช้เวลาเดินทางแค่ 45 นาทีเอง ไปถึงลานกางเต้นท์อากาศดีมากๆเลยอ่ะ   จากนั้นก็เริ่มพยายามก่อไฟกัน ทุกคนมีมาแต่ภาคทฤษฎีไม่เคยปฏิบัติเลย กว่าไฟจะติด 55 ตั้ง 2 ชั่วโมง จนนุ่นถอดใจนึกว่าจะอดกินหมูปิ้งซะแล้ว พอเริ่มมืด หมอกเริ่มลงหนามากๆ แสงไฟฉายห่างกันเกิน 3 เมตรยังแทบมองไม่เห็น เพื่อนๆมากันครบ ก็เริ่มจัดการอาหารเย็น กำลังนั่งปิ้งหมูอยู่ดีๆ ฝนก็เริ่มตก ทีแรกนึกว่าหมอกหนา แต่จริงๆมันไม่ใช่แฮะ ตกไม่หยุดเลย ก็ย้ายไปกินที่ศาลากัน พอมานอนในเต้นท์ฝนก็ยังไม่หยุด นอนไปได้พักเดียว เต้นท์น้ำท่วม พวกเรากลายเป็นผู้ประสบภัยน้ำท่วมไปเรียบร้อย ต้องหอบผ้าห่ม เสื้อกันหนาวขึ้นไปนอนที่ศาลา ลมพัดหนาวสุดๆไปเลย  ตื่นมาตอน 6โมง หมอกลงหนามาก อากาศก็เย็นประมาณ 11 องศา  ออกมาถ่ายรูปเล่นกัน  ฝนตกสลับกับหมอกลงตลอด  จนรอไม่ไหว ตอนเที่ยงเลยตัดสินใจขี่รถกลับกัน  ตอนลงมาหนาวมากๆ  กว่าจะมาถึงข้างล่างหนาวแทบแย่ แถมคนที่อยู่บนถนนก็มองพวกเราแปลกๆ 55 ก็ทุกคนใส่เสื้อกันหนาวเต็มอัตรา แถมด้วยหมวก ผ้าพันคอ คนอื่นคงนึกว่าเห่อน่าดู แต่จริงๆมันหนาวสุดๆไปเลย กลับลงมาแล้วตกลงใจกันใหม่ว่า เดี๋ยวจะต้องขึ้นไปใหม่เพื่อไปถ่ายรูป ยังไม่จุใจกับคราวนี้เพราะฝนตก ยังไม่ได้เดินเที่ยวป่าเลย  ใกล้ๆแค่นี้เองดอยปุย อิอิ 

ไชโยๆๆๆ สอบเสร็จแล้ว เทอมนี้มันนักสาหัสจริงแฮะกว่าจะผ่านมาได้ทั้งมิดเทอม ไฟนอล  ตอนมิดเทอมจะอ่านหนังสือก็โครตง่วงเลย นอนทั้งวัน ต้องกินกาแฟไม่งั้นอ่านไม่ทัน พอมาไฟนอล ตาเป็นนกฮูกเลย นอนไม่หลับแป่ว นอนตอนตี 4 มันนอนไม่หลับ6 โมงเช้าเลยนั่งซักผ้าซะเลย ขยันซะไม่มีอิอิ  คิดถึงเพื่อนๆชะมัดเลย อยากเจอๆๆ  ไว้รอไอ้ต้อมกลับมาแล้ว 6/1 ค่อยนัดเจอกัน เนอะๆๆ

โอ้ ไม่จริ๊งไม่จริง  ดูตารางเรียนเทอมหน้าแล้วจะเป็นลม ทำไมเวลาเรียนมีแต่แปดโมงหว่า  แย่แน่ๆเลย  หน้าหนาวซะด้วย  แงๆๆ   อีก 3อาทิตย์จะสอบอีกละ ขี้เกียจอ่านหนังสือจังเลย  วันนี้รู้คะแนนบัญชีละ อย่างน้อยก็ยังผ่านมีนมาโขอยู่ พอเอาตัวรอดได้ อิอิ  คิดถึงเพื่อนๆ 6/1 จังเลย  ปิดเทอมนี้นัดเจอกันซักทีเหอะ คราวที่แล้วผิดพลาดไปหน่อย อดเลย เฮ้อ

 

เมื่อวันก่อนวันเกิดเพื่อน มันชวนไปร้องคาราโอเกะตั้งสี่ชั่วโมง แทบจะเดินร้องเพลงออกจากห้อง 555 ดีนะมันช่วงน้องคณะที่ร้องเพลงเพราะๆไปด้วย ไม่งั้นลำพังแค่พี่ๆนี่คงจะแย่ เหอะๆๆ ต่อด้วยกินหมูกระทะ นั่งจนร้านจะปิด รอน้องๆกิน คุยสนุกดี แถมน้องหน้าตาน่ารักอีกต่างหาก อิอิ

กลับมาเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ 13 พร้อมความคิดที่ว่า 55 เที่ยวนี้ไม่ลืมของแน่นอน พอวันที่ 14 แม่โทรมาเลย พูดด้วยน้ำเสียงมีชียว่า รู้แล้วว่าเที่ยวนี้แพรลืมอะไร เราก็ อ้าว ลืมไรหว่า ไม่เห็นจำได้แฮะ  สรุปแล้วก็ลืมกระเป๋าลูกน้อยๆที่เอากลับไปซักบ้าน 2 ลูก  แหง่วๆๆ  ขนาดเดินทั่วบ้านแล้ว มันก็ยังไปแอบได้ เหอๆๆ

 

กลับมาเรียนแล้วขี้เกียจพิลึก หยุดไปตั้ง 9 วัน มาวันแรกคะแนนก็ออกเลย แต่ก็ยังดีเหนือมีนมาตั้ง 5 คะแนน ยังไม่อยู่ระดับแหวกว่ายใต้มีน ตีนเหยียบเอฟ รอดตัวไป อิอิ อาทิตย์ที่ผ่านมาก็หยุด 3 วัน สบายใจเลย ยืมนิยายมาอ่าน วันละ 2-3 เล่ม ตาลาย 555 แต่ก็ดีกว่าอ่านหนังสือเรียนมากๆ

 

ว๊าๆๆๆ  กลับบ้าน 8 วัน ทำไมเร็วเหมือน 3 วันเอง วันนี้เดินเก็บของทั่วบ้านเลย มีข้าวของกระจายอยู่ทุกห้อง ตั้งแต่ห้องนอน ห้องครัว ห้องรับแขก ห้องนั่งเล่น  แม้แต่ชั้นบนของบ้านก็มี เฮือกเหนื่อย ตอนนี้ก็ยังรู้สึกเหมือนลืมอะไรอยู่  แล้วพรุ่งนี้ของจะครบไหมเนี่ย ไม่งั้นบางทีต้องให้แม่ส่งไปรษณีย์ไปให้ประจำเลย แย่จังๆ คิดถึงเพื่อนๆเหมือนกันนะเนี่ย แต่ก็ยังอยากอยู่บ้าน ที่แน่ๆไม่คิดถึงอ.เลยแฮะ กลัวอ.บอกคะแนนสอบล่ะแย่ของแท้เลย 555 กลับไปเที่ยวนี้คงต้องรีบอ่านหนังสือละ (ยังไม่ใช่หนังสือเรียน อิอิ)  ดูหนังด้วย  ไม่ได้ดูหนังใหม่ๆมาตั้ง3 เดือน ไม่ว่างเลย เดี๋ยวจะเอาบัตรประชาชนไปฝากไว้ร้านหนังสือ เอาบัตรของอัญไปฝากไว้ร้านหนัง กลายเป็นคนต่างด้าวไปเลย  เหอๆๆ

 

แย่ที่สุดก็คือเอาการบ้านิงลิชอีสฟันนี่มาด้วยแต่ไม่ได้ทำแฮะ แล้วมีสอบวันอังคาร โอ้พระเจ้าช่วยกล้วยปิ้ง แล้วจะทำไงดีหว่า  พรุ่งนี้ค่อยทำ อิอิ เข้าหลัก ทำคนเดียวตายเดี่ยว สองคนตายหมู่ ก็ให้เขียนซัมมารี่ มันยากนี่นา ภาษาอังกฤษยิ่งแย่ๆอยู่  แถมเมื่อวันศุกร์ก็โดดกลับบ้าน หายไป 2 คะแนน ตามระเบียบ สงสัยเหลือซีซะมั้งเนี่ย ช่างเถอะๆ